Zastanów się, co musi pozostać widoczne
Przyciąganie umieszcza wybrane okno w wybranym obszarze ekranu. Automatyczne kafelkowanie rozmieszcza kwalifikujące się okna zgodnie z regułami układu. Przewijany pasek daje oknom miejsca w obszarze roboczym, który może wykraczać poza bieżący widok. Każdy z tych modeli inaczej rozwiązuje kwestie widoczności, rozmiaru i nawigacji.
Sprawdź na trzecim dokumencie
Ułóż widok faktury i płatności, a potem dodaj dokument źródłowy. Przy przyciąganiu zdecyduj, który obszar ma zająć i czy trzeba przesunąć inne okno. Przy automatycznej siatce sprawdź, czy każde kafelkowane okno nadal jest czytelne. Przy przewijaniu zachowaj przydatne szerokości i przejdź do dokumentu źródłowego, kiedy będzie potrzebny.
Nie oceniaj układów, licząc widoczne ramki. Sprawdź, czy potrafisz odszukać potrzebną kwotę, przeczytać jej kontekst i wrócić do dokumentu roboczego bez utraty miejsca. Zadanie porównawcze może sprzyjać kafelkom widocznym jednocześnie; długie pisanie z wieloma źródłami może lepiej działać na pasku.
Przeprowadź porównanie w jedno popołudnie
- Wybierz trzy okna z rzeczywistego zadania i dodatkowy dokument źródłowy, który otworzysz w połowie pracy.
- Pracuj przez piętnaście minut w trybie przewijania. Zapisuj każde zmienianie rozmiaru, każde szukanie okna i każdą sytuację, gdy tekst był zbyt wąski, by go przeczytać.
- Przełącz ten sam ekran na siatkę z trzema miejscami i powtórz zadanie. Następnie wypróbuj kolumny, jeśli głównie czytasz obok siebie.
- Porównaj zapiski, a nie wrażenie, który ekran wyglądał schludniej.
Zachowaj możliwość łatwego powrotu
Testuj jeden menedżer naraz, aby ruchy konkurujących narzędzi nie zniekształcały wyniku. Używaj tych samych dokumentów, poziomów powiększenia i układu ekranów. Zapisz konkretne utrudnienie: zmianę rozmiaru wąskiego arkusza, szukanie źródła albo przesunięcie obok niepowiązanego okna.
SlidePane oferuje więcej niż jeden z tych modeli, więc możesz porównać je w jednej aplikacji. Domyślny tryb przewijania to przewijany pasek. Siatka i kolumny to stałe układy z jednym do czterech widocznych miejsc; dodatkowe okna czekają jako karty w danym miejscu, zamiast zmniejszać wszystkie okna. Focus tymczasowo wypełnia obszar roboczy jednym oknem, po czym przywraca miejsca. Wypróbuj zadanie z fakturą najpierw w przewijaniu, a potem w siatce, używając tych samych okien. Zostaw tryb, w którym sprawdzisz kwotę bez przestawiania czegokolwiek. Nawiguj w poziomym obszarze roboczym wyjaśnia natywną nawigację. Wybierz model, który ogranicza przerwy w zadaniu, które rzeczywiście wykonujesz; nie istnieje uniwersalna liczba okien, która rozstrzyga o wyborze.