Przetłumaczono z języka angielskiego; angielska wersja jest wiążąca w kwestii cen i warunków.

Workspace practice

Stała siatka czy przewijane kolumny: co się zmienia?

Umieść na jednym ekranie dokument roboczy, źródło, czat i listę kontrolną. Siatka ułatwia opisanie położenia: każde okno zajmuje konkretną komórkę, a kilka okien pozostaje widocznych jednocześnie. Sprawdza się to przy monitorowaniu lub krótkim porównywaniu, jeśli każda komórka pokazuje wystarczająco dużo informacji.

3 min czytania ·

Zacznij od stałego zadania z czterema oknami

Przewijany układ wymaga poruszania się po sekwencji, zamiast rezerwowania komórki dla każdego okna. W trybie przewijania w SlidePane okna mogą mieć różne szerokości. Część może znajdować się poza widocznym obszarem, dopóki nie przeniesiesz na nią fokusu. Więcej czytelnej zawartości oznacza mniejszą jednoczesną widoczność — to dwie strony tego samego wyboru.

Dodaj okno, które potrzebuje więcej miejsca

Otwórz szeroką tabelę albo dokument z długim fragmentem kodu. W stałej siatce sprawdź, czy komórka jest wystarczająco szeroka, zanim zmienisz rozmiar czcionki. Jeśli aplikacja narzuca minimalny rozmiar, uzyskanie żądanego kafelka może być niemożliwe.

Na listwie ustaw temu dokumentowi szerokość odpowiednią dla jego zawartości i przejdź obok węższej listy kontrolnej. Następnie wróć do czatu. Warto sprawdzić, czy potrafisz śledzić rozmowę podczas pracy z szeroką zawartością, a nie czy któryś układ wygląda idealnie symetrycznie.

Zdecyduj, który tryb ma być domyślny

Siatka może się sprawdzić podczas monitorowania, a listwa podczas edycji. Dopasuj wybór do zadania: monitorowanie oznacza kilka krótkich widoków statusu, a edycja — główny dokument i dostępne w razie potrzeby źródła.

SlidePane oferuje oba tryby, więc możesz wybrać osobny dla każdego ekranu, a nie każdej aplikacji:

  • Przewijanie (domyślny) umieszcza wszystkie okna na listwie, zachowując ich indywidualną szerokość.
  • Siatka wykorzystuje od jednego do czterech miejsc: jedno okno wypełnia obszar roboczy, dwa zajmują połówki, przy trzech jedno zajmuje połowę, a pozostałe dwa dzielą drugą połowę; cztery tworzą ćwiartki.
  • Kolumny wykorzystuje od jednego do czterech miejsc o równej szerokości, co sprawdza się przy czytaniu obok siebie na szerokim ekranie.
  • Fokus tymczasowo wypełnia obszar roboczy wybranym oknem, zachowując możliwość powrotu do pozostałych; po wyjściu przywraca miejsca.

W trybach siatki i kolumn okna ponad limit trafiają na karty w ostatnim aktywnym miejscu, a puste miejsca zamykają się po zamknięciu okna. Jeśli minimalny rozmiar aplikacji sprawia, że miejsce jest za małe, wykorzystywanych jest mniej miejsc, a dodatkowe okna pozostają na kartach. Po powrocie do przewijania odzyskujesz kolejność, szerokości, stosy i karty listwy, bo jest ona zachowana podczas wyświetlania układu stałego.

Układ można ustawić jako domyślny, zmienić dla jednego ekranu albo dla jednej przestrzeni macOS na tym ekranie. Gdy już wiesz, któremu zadaniu służy dana kombinacja, zapisz ją w profilu.

Podczas pierwszego testu nie przełączaj trybów bez przerwy. Wykonaj jedno zadanie w każdym trybie, zanotuj trudne przejście, a dopiero potem wybierz układ do regularnego użytku. Reguły i pływające okna opisuje wyjątki dla narzędzi, które powinny zachować własny rozmiar.