Przypisz każdemu oknu konkretną rolę
Ustaw powiązane okna w przewidywalnej kolejności
Wybierz poziomy lub pionowy pasek, uwzględniając ekran i materiały, które najczęściej czytasz. Szeroki edytor i materiały źródłowe mogą stać obok siebie w układzie poziomym; ekran portretowy może lepiej pasować do długiego dokumentu lub logu w układzie pionowym. Główne okno ustaw w wygodnym rozmiarze, a sąsiednie pozostaw w zasięgu. Układ przewijany pozwala przejść do sąsiedniego okna bez minimalizowania dokumentu, nad którym pracujesz.
Zastanów się, czy okna należące do jednego zadania muszą być widoczne jednocześnie. Proporcjonalny stos pokazuje wszystkie jego okna i dzieli przestrzeń wzdłuż drugiej osi. Karty trzymają grupę w jednym miejscu, ale wyświetlają tylko jedno okno naraz. Stos przyda się do porównywania wersji roboczej ze źródłem, a karty — gdy kolejno przeglądasz kilka materiałów. Jeśli w którymś układzie tekst staje się zbyt ciasny, rozdziel jedno z okien albo przydziel grupie więcej miejsca.
Opanuj pięć poleceń, zanim dodasz kolejne
Sprawdź panel Shortcuts w aplikacji, by poznać wiążące skróty w zainstalowanej wersji. W trybie przewijania przećwicz pięć prostych czynności na wersji roboczej i dwóch materiałach źródłowych:
- Uaktywnij sąsiednie okno skrótem Control-Option-H lub Control-Option-L. Zmienić powinno się tylko okno, które przejmuje fokus.
- Dodaj Shift, aby przesunąć aktywne okno wzdłuż paska. Upewnij się, że jego kolejność zmieniła się zgodnie z zamiarem.
- Poszerz lub zwęź okno skrótem Control-Option-= lub Control-Option--. Oceniaj faktyczną czytelność tekstu, a nie sam rozmiar ramki.
- Połącz dwa powiązane okna w stos skrótem Control-Option-S; skrótem Control-Option-U rozdziel ponownie aktywne okno.
- Przełącz stos na karty skrótem Control-Option-T. Sprawdź, czy wyświetla się tylko jedno okno; pojedyncze, niepowiązane okno nie tworzy grupy kart.
Sprawdź każde polecenie osobno, a potem wykonaj krótkie zadanie polegające na czytaniu i robieniu notatek, używając tylko tych skrótów. Zanim użyjesz ich podczas ważnej pracy, zmień kombinacje kolidujące z aplikacjami lub technologiami asystującymi.
Rozróżniaj fokus od przesuwania
Poznaj różnicę między aktywowaniem sąsiedniego okna a przesuwaniem okna wzdłuż paska. Zmiana fokusu określa, które okno odbiera wpisywany tekst; przesunięcie zmienia położenie okna. Ma to znaczenie, gdy edytor i terminal stoją obok siebie: polecenie fokusu nie powinno zmieniać ich kolejności, a polecenie przesunięcia celowo zmienia układ przestrzeni roboczej. Przećwicz to na dwóch dobrze znanych oknach, zanim użyjesz skrótów podczas intensywnej pracy.
Sprawdź bieżące skróty klawiszowe i wybierz kombinacje, które nie kolidują z macOS ani używanymi aplikacjami. Control–Option może pokrywać się ze skrótami VoiceOver, dlatego osoby korzystające z VoiceOver powinny wybrać inne przypisanie i sprawdzić je podczas zwykłej nawigacji. Przewijanie z klawiszem modyfikującym może pomóc pozostawić zwykły gest przewijania wewnątrz dokumentu, ale przed poleganiem na tym sprawdź zachowanie aplikacji. Nie potrzebujesz skrótu do każdej czynności — kilka łatwych do zapamiętania poleceń łatwiej stosować regularnie.
Stosuj krótką procedurę porządkowania między zadaniami
Rozpoczynając blok pisania, uaktywnij dokument, ustaw obok niego materiały źródłowe i odsuń czat z głównego miejsca. Rozpoczynając programowanie, umieść edytor na początku, zostaw terminal i dokumentację w pobliżu, a okno recenzji otwieraj, gdy jest potrzebne. Po zakończeniu bloku zapisz zmiany zwykłym poleceniem każdej aplikacji i przywróć rozpoznawalny układ przestrzeni roboczej. Stała kolejność ogranicza czas spędzany na szukaniu, a każda aplikacja nadal odpowiada za własną zawartość i stan zapisu.
Eksperymentuj tak, by łatwo było cofnąć zmiany
Podczas dostrajania workflow zmieniaj jedno ustawienie naraz. Wypróbuj stos lub grupę kart z dwoma oknami, przez jakiś czas pracuj normalnie i zostaw układ tylko wtedy, gdy ułatwia zadanie. Jeśli okno zachowuje się nieoczekiwanie, wstrzymaj zarządzanie lub cofnij ostatnią zmianę układu. Wstrzymanie i przywrócenie może odtworzyć zapisane pozycje okien, które nadal są otwarte, w granicach ograniczeń macOS i ekranów; nie otworzy ponownie zamkniętych dokumentów ani nie odzyska niezapisanych zmian. Zapisz ważną pracę przed eksperymentowaniem. Traktuj układ jako sposób nawigacji między oknami, a nie zamiennik mechanizmów odzyskiwania danych w aplikacjach.