Najważniejsze fakty
- Przewodnik Apple o oknach na Macu opisuje natywne kafelkowanie na macOS Sequoia 15 lub nowszym, z użyciem krawędzi ekranu, menu i zielonego przycisku.
- SlidePane oferuje układy Przewijanie, Siatka i Kolumny. Siatka i Kolumny obsługują od jednego do czterech miejsc.
- W trybie Przewijanie każde zarządzane okno może mieć własną szerokość, a okna poza widocznym obszarem pozostają w sekwencji.
- Konfiguracja z dwoma ekranami i ultrapanoramiczny ekran mogą zachowywać się inaczej przy granicy ekranu; sprawdź swój rzeczywisty układ.
Zacznij od trzech prawdziwych okien
Otwórz dokument, który edytujesz najczęściej, materiał, do którego zaglądasz, i jedną dodatkową aplikację, na przykład terminal albo czat. Ustaw szerokość każdego z nich z myślą o zawartości. Arkusz kalkulacyjny może potrzebować więcej miejsca niż czat. Długa linia kodu może uzasadniać więcej miejsca niż krótka lista kontrolna.
Teraz zapytaj, czy wszystkie trzy muszą pozostać widoczne. Jeśli tak, zacznij od kafelkowania macOS albo stałego układu. Jeśli pracujesz głównie w jednym oknie, a pozostałe sprawdzasz po kolei, pasek może zachować szersze obszary do czytania bez rezerwowania równych części ekranu dla wszystkiego.
Przewodnik Apple o kafelkowaniu okien na Macu, sprawdzony 12 listopada 2026 r., opisuje natywne kafelkowanie na macOS Sequoia 15 lub nowszym: przeciąganie okien do krawędzi ekranu, użycie zielonego przycisku albo menu Okno oraz wybór układów dla kilku okien. To dobry pierwszy wybór, gdy kilka stałych obszarów pasuje do zadania i nie musisz przechodzić przez dłuższą sekwencję.
Wybierz układ do zadania
W SlidePane w Ustawienia → Układ wybierzesz jeden z trzech trybów. Nazwy poniżej odpowiadają aplikacji:
- Przewijanie utrzymuje okna na pasku w indywidualnych szerokościach. Fokus w lewo i w prawo przenosi cię po sekwencji.
- Siatka przydziela okna do od jednego do czterech miejsc. Siatka z trzema miejscami daje jednemu oknu połowę obszaru roboczego, a drugą połowę dzieli między pozostałe.
- Kolumny przydzielają od jednego do czterech miejsc o równej szerokości. Pasują do czytania obok siebie, gdy równe kolumny są przydatne.
Siatka i Kolumny trzymają dodatkowe okna jako karty w ostatnim aktywnym miejscu, gdy liczba miejsc się wyczerpie. Jeśli minimalny rozmiar aplikacji nie mieści się w miejscu, układ używa mniejszej liczby miejsc, a nadmiar trafia na karty. Przełączaj tryby w Układzie; kolejność na pasku i szerokości pozostają dostępne po powrocie do Przewijania.
Ultrapanoramiczny ekran kusi, by użyć czterech równych kolumn, skoro cztery się mieszczą. Sprawdź rzeczywisty tekst, zanim zapiszesz taki układ. Jeśli edytor potrzebuje połowy ekranu, a inne aplikacje mniej, Przewijanie może zachować te proporcje w bardziej naturalny sposób. Jeśli panel pulpitu potrzebuje kilku stanów naraz, stała Siatka może być łatwiejsza do przejrzenia.
Ustaw szerokości przed zapisaniem czegokolwiek
W trybie Przewijanie ustaw fokus na oknie i użyj Control–Option–=, żeby je poszerzyć, albo Control–Option–-, żeby je zwęzić. Control–Option–R przełącza ustawienia wstępne szerokości SlidePane. Ustawienia → Skróty pokazują te domyślne przypisania i pozwalają je zmienić. Wypróbuj najpierw dokument i materiał. Zachowaj szerokość, przy której możesz czytać oba bez ciągłej zmiany rozmiaru.
Okno możesz przesunąć wzdłuż paska skrótem Control–Option–Shift–H albo L. To przydatne, gdy dwie aplikacje powinny być obok siebie w sekwencji. Jeśli porównujesz je linia po linii, wybierz Kolumny albo Siatkę z dwoma miejscami, żeby obie były widoczne. Jeśli przechodzisz na zmianę między edycją a czytaniem, Przewijanie może wymagać mniej przestawiania.
Sprawdź fizyczną konfigurację ekranów
Jeśli obok ultrapanoramicznego ekranu używasz drugiego monitora, sprawdź przenoszenie fokusu przy granicy ekranów. Wiele ekranów i natywne przestrzenie wyjaśnia, jak SlidePane przypisuje okna do ekranów. Ustawienie macOS „Osobne przestrzenie dla wyświetlaczy” wpływa też na to, jak każdy ekran pokazuje przestrzenie. Aplikacje mogą narzucać minimalne rozmiary okien, a proporcje ultrapanoramicznego ekranu i skalowanie wpływają na to, ile tekstu mieści się przy danej szerokości. Nie testowaliśmy każdego modelu monitora ani każdego układu ekranów w macOS.
Przeprowadź jedną sesję pracy na aplikacjach i ekranie, których używasz codziennie. Zanotuj, które okna muszą być widoczne razem, które potrzebują więcej szerokości i kiedy gubisz miejsce, w którym skończyłeś. Wybierz najmniejszy układ, który na to odpowiada. Jeśli kafelkowanie macOS daje wyraźne miejsca dla okien, użyj go. Jeśli zadanie wymaga kilku stałych obszarów, wypróbuj Siatkę albo Kolumny. Jeśli przechodzisz przez większą sekwencję do czytania, zacznij od Przewijania.
Powiązane strony
Przeczytaj Korzystaj z ultrapanoramicznego ekranu bez rozciągania każdego dokumentu, żeby zobaczyć asymetryczny przykład z trzema oknami. Wiele ekranów i natywne przestrzenie opisuje granice ekranów, a Stała siatka czy przewijane kolumny: co się zmienia? porównuje kompromis dotyczący widoczności.