İşin biçiminden başlayın
Yatay çalışma alanı, pencereleri soldan sağa uzanan bir şeritte tutar. İşiniz doğal olarak tarayıcı, düzenleyici, terminal ve başvuru materyalleri arasında ilerliyorsa dizüstü bilgisayar ya da geniş ekran için uygundur. Odaktaki pencereyi görür, komşularına geçerken pencereleri tekrar tekrar küçültüp geri yüklemek zorunda kalmazsınız. SlidePane dikey yönü de sunar; böylece seçim, her masaüstünün nasıl görünmesi gerektiğine dair tek bir sabit fikre değil, göreve göre yapılabilir.
Dikey ekranlara işe yarar bir rol verin
Dikey şerit, pencereleri yukarıdan aşağıya sıralar. Uzun belgeler, kod, günlükler veya araştırma notları için kullanılan portre monitörde bu düzen doğal gelebilir. Ekranı döndürmez ve macOS ekran yönünü değiştirmez; yalnızca çalışma alanının kaydırıldığı yönü değiştirir. Ekranların yönleri birbirinden bağımsız olabilir; böylece harici portre monitöründe dikey düzen kullanırken dizüstü bilgisayar ekranı yatay kalabilir.
Gerçek kısıtları göz önünde bulundurarak düzeni deneyin
Tek ekran ve birkaç sıradan uygulama penceresiyle başlayın. Bir komşu pencereye odaklanın, pencereyi şerit boyunca taşıyın ve içeriğin okunabilir kalacağı bir genişlik ya da yükseklik seçin. Ardından alışık olduğunuz ekran ve Spaces bileşimini deneyin. Pencerelerin minimum boyutları, yerel tam ekran, iletişim kutuları ve fiziksel monitör yerleşimi sığacak alanı etkileyebilir. Davranış uygulamaya ve kuruluma göre değişir; bu yüzden düzeni, her pencerenin kusursuzca kırpılacağı ya da konumlanacağına dair bir vaat olarak değil, denenmesi gereken bir yerleşim olarak görün.
Geçişi geri alınabilir tutun
Önünüzdeki işe göre bir yön seçin, iş değiştiğinde de yönü değiştirin. Her ekrana özel ayarlar, farklı ekranların farklı rollere hizmet etmesini sağlar. Bir uygulama beklenmedik davranırsa duraklatıp geri yükleyebilirsiniz; açık kalmış pencereler kaydedilen konumlarına dönebilir, ancak kapatılan belgeler yeniden oluşturulmaz. Kısa ve geri alınabilir bir deneme, yatay şeridin, dikey şeridin ya da ikisinin birleşiminin yaptığınız işi takip etmeyi kolaylaştırıp kolaylaştırmadığını gösterir.
İçeriğe göre diğer eksenin boyutunu belirleyin
Eksen, şeridin hangi yönde ilerlediğini anlatır; her pencerenin ne kadar büyük olması gerektiğini belirlemez. Yatay şerit sağa ve sola ilerler, satırları ise dikey alanı paylaşır. Dikey şerit yukarı ve aşağı ilerler, sütunları yatay alanı paylaşır. Bir belge daha fazla alana ihtiyaç duyduğunda boyutunu ayarlayın ya da her pencereyi aynı oranlara zorlamak yerine başka bir ekran yönü seçin. Asıl soru, sıradaki göreve kolayca erişebilirken ihtiyacınız olan içeriğin okunabilir kalıp kalmadığıdır.
On dakikalık karşılaştırma
- Uzun bir belge, tarayıcı ve not gibi birlikte kullandığınız üç pencereyi açın.
- Ekranı Yatay olarak ayarlayın; aralarında geçiş yapmak için Control-Option-H ve Control-Option-L tuşlarını kullanın. Satırlar rahat okunana kadar Control-Option-= ile belgeyi genişletin.
- Ekranlar panelinde aynı ekranı Dikey'e alın. Control-Option-J ve Control-Option-K ile geçiş yapın; belgeyi uzatmak için Control-Option-Shift-= kullanın.
- Her iki yönde de başvuru penceresine ulaşıp belgede kaldığınız yere dönmenin kaç tuş vuruşu gerektirdiğini sayın.
Her durumda kazanan tek bir yön yoktur. Yatay dizüstü bilgisayarda yatay düzen genellikle her pencereye daha fazla yer bırakır; portre monitörde ise dikey düzen çoğunlukla daha uygundur. Daha az ayar gerektiren kurulumu koruyun ve görev ya da ekran değiştiğinde yeniden değerlendirin.
Bir şey yanlış görünüyorsa
- Pencere daralmıyor ya da kısalmıyor. Birçok uygulamanın minimum boyutu vardır. Tekrar tekrar daha küçük boyut istemek yerine pencereye daha geniş bir konum verin ya da yüzen kural ekleyin.
- Dikey şerit yanlara doğru sıkışık geliyor. Dikey şeritteki yığınlar sütunlara dönüşür; iki üye de okunamayacak kadar dar kalıyorsa Control-Option-U ile yığını ayırın.
- Ekran döndü ya da dönmedi. Yön yalnızca şeridin nasıl kaydırıldığını değiştirir. Fiziksel döndürme macOS Ekranlar ayarlarından yapılır.